Κοντραμπάντο

Κατάφερα να σταθώ όρθιος, αρπαγμένος από τον χειραγωγό, όταν η «Γεροντοκόρη», αφού αιωρήθηκε για λίγο καβάλα σ΄ ένα ψηλό συμπαγές κύμα, ξεκίνησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα να βουτάει προς την άβυσσο.
«Αυτό είναι!» σκέφθηκα. «Το Κύμα Ακραίας Καταιγίδας, όπως το λένε τα ναυτικά βιβλία, αυτή είναι η τέλεια θανάσιμη βουτιά. Δεν γλυτώνουμε τώρα. Τώρα θα μας πάρει».
Το σκάφος καρφώθηκε σχεδόν κάθετα, κι εγώ βρέθηκα σαν θαλασσοπούλι να πετάω παράλληλα με την επιφάνεια του νερού.
Ήμουν βέβαιος πως θα μας έπαιρνε από κάτω. Δεν προλάβαινα να κάνω τίποτα από τα σχέδια ανάγκης κι όλα όσα έπρεπε να γίνουν. Δεν αισθανόμουν φόβο, παρά μόνο μια ανακούφιση, που ήμουν έξω, στον καθαρό αέρα και δεν θα πέθαινα παλεύοντας απεγνωσμένα, παγιδευμένος ανάμεσα στις λαμαρίνες μέχρι να τελειώσει ο αέρας στα πνευμόνια μου.
Μια πρωτόγνωρη γαλήνη πλημμύρισε την καρδιά μου καθώς η πλώρη γλιστρούσε όλο και πιο βαθιά στο υδάτινο φαράγγι.
«Τελικά δεν είναι και τόσο άσκημα να πεθαίνεις!» πρόλαβα να σκεφτώ.
Μια θαλασσινή περιπέτεια από αυτές που άλλοι έζησαν και άλλοι θα ήθελαν να ζήσουν. Κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το καλύτερο.
Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν κερδισμένοι.

Συγγραφέας:Πάνος Καραβίδας
Εκδότης:Φιλύρα
Να ονειρευτώ ξανά

Ξέρεις τι θα ’θελα, Ρουμπίνα; Να κάνω όνειρα ξανά.
Όχι τίποτα μεγάλα κι εντυπωσιακά.
Από κείνα τ’ άλλα έστω, τα όνειρα «δεύτερης ευκαιρίας».
Αυτά που δεν σε απογειώνουν, όμως σε συντηρούν.
Να τι θα ήθελα, αν γινόταν. Να ονειρευτώ ξανά!

ΚΕΡΚΥΡΑ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1943. Ανήμερα της εορτής του Σταυρού το νησί σημαδεύεται με φωτιά, καταστροφές και απώλειες. Δύο νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους μέχρι χθες, τρέχουν να σωθούν από τα γερμανικά βομβαρδιστικά. H μοίρα, όμως, θα τους ενώσει μονάχα για λίγο και μπροστά στη γερμανική κατοχή, τα όνειρά τους θα πάρουν μια απρόβλεπτη τροπή. Δίπλα τους άνθρωποι που τους αγάπησαν και τους μίσησαν πολύ σε ένα περίεργο γαϊτανάκι ανατροπών.
Άραγε είναι εφικτή μια δεύτερη ευκαιρία ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ακόμα κι όταν το κακό παραμονεύει ενώ ο έρωτας μοιράζει τις υποσχέσεις του;

Μια ιστορία γεμάτη όνειρα, προσδοκίες και την ελπίδα πως τελικά όλα είναι πιθανά στη ζωή. Γιατί τα όνειρα δεν είναι για να τα φυλακίζεις ούτε για να τα δαμάζεις, μα για να τ’ αφήνεις λεύτερα να πετάνε από καρδιά σε καρδιά.

Συγγραφέας:ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΤΕΚΟΥ
Εκδότης:ΔΙΟΠΤΡΑ